Η κατάψυξη της φύσης κάνει θαύματα!

August 28, 2015

Λευτεριά στους ερωτευμένους πιγκουϊνους

August 28, 2015

Where is my mind, άγιε παντοδύναμέ μου;

August 28, 2015

grafei_o_gorillas_lndscp

Εκεί που σκεφτόμουν τι να γράψω πώς να ξεκινήσω την φτωχή σταδιοδρομία μου σε αυτό το διαδικτυακό portal βρέθηκε μπροστά μου σαν νάμα εξ ουρανού η λύση. Πίτα εξ ουρανού για να ακριβολογήσω. Θα με νοήσετε σε λίγο.

Περπάταγα το απόγευμα αμέριμνος και πήγαινα στο κολυμβητήριο γιατί, τι να κάνουμε, γυρίσαμε από διακοπές και πρέπει να διατηρήσουμε την γραμμή μας.

Περνάω που λέτε έξω από μια εκκλησία και ξάφνου βλέπω ένα γυναικομάνι. Γυναίκες κάθε ηλικίας, κοριτσάκια, έγκυες, μανάδες, γιαγιάδες. Καμιά 80αριά δεν θα ήταν; Το περίεργο όμως ήταν ότι κράταγαν οι μισές τουλάχιστον από μια πίτα στο χέρι. Επειδή ήταν τόσες πολλές οι πίτες και πώς να φαγωθούν εξάλλου όλες, η μία δοκίμαζε την πίτα της άλλης και όλες έτρωγαν από τις πίτες των άλλων. Το τσιμπούσι της πίτας δηλαδή. Να μην το ξέρα σκέφτηκα να ερχόμουν και εγώ με την πίτα μου; Γιατί δεν έβγαλε ανακοίνωση ο δήμος; Το βράδυ θα έχει άραγε και ρακί; Κοίταγα τις πίτες, καρυδόπιτα ήταν, κρεατόπιτες, κέικ σοκολάτας, ραβανί, δεν κατάλαβα. Το μόνο σίγουρο ότι ήταν λαχταριστές.

where-is-my-mind4

Επίσης κάτι ακόμη πιο περίεργο ήταν ότι υπήρχε ένα κλίμα κατάνυξης και χαράς λες και κάτι σπουδαίο έγινε και είχαν μόλις λυτρωθεί όλες από κάτι. Κρατούσαν μες στην αγκάλη τους την πίτα και με χαρά μεγάλη δίνανε η μία στην άλλη και όλες με ένα κομμάτι πίτα στο χέρι και το στόμα μπουκωμένο μες στην αγαλλίαση. Λέω τι έγινε διαγραφή του χρέους και δεν το πήρα χαμπάρι και βγήκε ο κόσμος με πίτες ανά χείρας να το γιορτάσει; Μας ανακοίνωσαν ότι για τα επόμενα δέκα χρόνια απαγορεύονται εκλογές σε αυτόν τον τόπο; Βγήκαμε από την Ευρώπη και απλά μοιράζουμε το φαΐ μας; Επιτέλους λίγη κοινοκτημοσύνη. Μπα, κανένας τοπικός διαγωνισμός πίτας θα ναι σκέφτηκα πιο λογικά. Τι ευφάνταστο, γίναμε επιτέλους δημιουργικοί.

where-is-my-mind3

Δεν άντεξα όμως και όπως έφευγα ρωτάω μία γιαγιούλα τι γινόταν εκεί. Καθώς ροκάνιζε τα τελευταία ψίχουλα της σαν κουνέλα μου απαντάει χαμογελαστή, του Αγίου Φανουρίου παιδί μου. Μια απογοήτευση σχηματίστηκε στο πρόσωπο μου, γιατί πήγαινα κολυμβητήριο και είχα να τηρήσω ένα πρόγραμμα οπότε να δοκιμάσω από τις πίτες γιοκ και κατά πολύ περισσότερο γιατί σε αυτή την χώρα έχουμε πολλά ακόμα να χάσουμε για να μας βρούμε. Άγιε Φανούριε παντοδύναμέ μου #Where is our mind? Σου τάζω πίτα!

 

 

(Ο ουρακοτάγκος της διπλανής σεζ λογκ)

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.