ΝΟΧΙ

July 6, 2015

Πάμε για camping;

July 6, 2015

-Λύκε, λύκε, είσαι εδώ;

July 6, 2015

-Βάζω το αμπέχονο και σας κυνηγώ…

grafei_i_kanenasΚαι ωραία είπαμε το μεγάλο ΟΧΙ. Κι αμέσως το μεγάλο διαδικτυακό καφενείο, κοινώς facebook, γεμίζει με αναρτήσεις τύπου «Από αύριο όλοι μαζί», «Μην κράζετε όσους υποστήριζαν το ναι», «Είμαστε όλοι αδέλφια», «Μαζί» κι άλλα τέτοια πέραν του δέοντος political correct διαγγέλματα αλληλεγγύης, ανωτερότητας, μερικές φορές κλασομενταλισμού ,άλλες άκρατης υποταγής στο comme il faut της κοινωνικο-πολιτικής ενηλικίωσης, τα οποία είχαν ήδη αρχίσει να αχνοφαίνονται στον ορίζοντα των wall μας, προτού μιλήσει η κάλπη (για περισσότερα κλισέ, συνεχίστε την ανάγνωση).

Ωραία, πολύ ωραία, πάντα με έριχναν αυτά τα ρομαντικούλια , χαιρετίζω συναγωνιστικά αυτές όσους μοιράζονται τέτοιες ανησυχίες και προτροπές. Αλλά τι; Τι σας περνάει από το μυαλό δηλαδή; Πως θα βάλει κάποιος το αμπέχονο, θα αποσπάσει κομμάτι τσίγκου από κονσέρβα, θα βγει στους δρόμους και θα αρχίζει να σφάζει τις παρθένες κόρες αστυνομικών –πρώτα- και όσους ψήφισαν ναι-στη συνέχεια-;!

thinking-brain

Ας το πάμε με την πιο απλή συλλογιστική μέθοδο, και την μόνη που θυμάμαι από το σχολείο, την εις άτοπο επαγωγή: Έστω ότι

 

  • Δεν έχουν περάσει χρόνια και γενεές από τον εμφύλιο, δεν έχουμε πάει σχολείο, δεν έχουμε μάθει κάτι από την ιστορία, τίποτα όμως, τόσο μπόζοι (μη το γελάτε, κυκλοφορούν πολλοί τέτοιοι εκεί έξω –βλ 4% με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις)
  • Δεν έχουν σταματήσει να γεννιούνται μεγάλα και πρωτοποριακά οράματα και ιδέες (ο Σωκράτης πήρε κώνειο, τον Χριστό τον σταύρωσαν, ο Μαρξ πέθανε και η Βίκυ Μοσχολιού πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία)
  • Δεν μας έχει δώσει και κάτι θετικό η παγκοσμιοποίηση, όπως η εγγενής απέχθεια στις εμπόλεμες (με την κυριολεκτική έννοια της λέξης) καταστάσεις- προσπαθώ να αισιοδοξώ.
  • Δεν έχουμε ταξιδέψει, δεν έχουμε διαβάσει –έστω στο ίντερνετ κάτι), δεν έχουμε πετάξει τα αμπέχονα από τότε που φλερτάραμε με την ΚΝΕ, δε ζούμε στο 2015!

 

Έστω λοιπόν όλα αυτά. Πες μου συνάνθρωπε, εσύ που έστω και για μια στιγμή σου πέρασε από το μυαλό το χειρότερο, απλά πες μου: Ποιος στο καλό θα ξεκουνήσει ύστερα από τουλάχιστον 30 χρόνια καναπέ (το ίδιο αποτελεσματικό όσο τα 400 της τουρκοκρατίας), θα συνταχθεί ιδεολογικά με κάποιον ή έστω θα συμφωνήσει ποιο θα είναι το σημείο αφετηρίας του ταξικού αγώνα και στη συνέχεια θα πάει μέχρι εκεί αποφασισμένος να αγωνιστεί (για τι; Και ενάντια σε ποιον εχθρό; Τόσα χρόνια παρέα με κάποιον που έχει μια διαφορετική άποψη (είναι σαν τις κωλοτρυπίδες, όπως είπε και κάποιος μεγάλος χρυσόστομος) βρισκόμαστε. Τώρα θα τον μακελέψουμε τάχα; Και ποιος; Αυτός που ξημεροβραδιάζεται μπροστά από μια τηλεόραση, από μια οθόνη υπολογιστή, αυτός που φοβάται να χάσει τη βολή του (όταν η βολή του είναι 300€ ), αυτός που καλλιεργεί μούσι μετά κόπου και αντίστοιχης εμμονικής περιποίησης (κατά το ευφυές: Τόσα γένια κι ούτε μια επανάσταση) ή εγώ που περιμένω να ξεχυθώ σαν εμετός στις παραλίες; Ε; Σε ρωτώ; Πάρε εκεί ένα ΟΧΙ και καλά να λές! Την κάναμε την επανάστασή μας και γι αυτή τη 10ετία. Ας επιστρέψουμε τώρα στις καθιερωμένες αναρτήσεις, τραγούδια, selfies κτλ.

couch

Αλλά και ποιον να μακελέψεις μωρέ; Υπάρχει τάχα σωστό και λάθος; Ποιος μας εγγυάται πως δε μας δουλεύει κάποιος μαζικά; Ο Καθένας προασπίζεται αυτό που ο ίδιος πιστεύει ως σωστό. Όποιοι κι αν είναι οι παράγοντες που διαμορφώνουν το σωστό του. Αν βέβαια κάποιος ξέρει πως αυτό που υποστηρίζει δεν είναι το σωστό, αντίθετα θα είναι καταστροφικό για την πλειονότητα των ανθρώπων, και πληρώνεται για να το προπαγανδίσει διαδίδοντας ψεύδη και φαντάσματα , αυτόν ναι, θα ήθελα να του ρίξω καμιά μπάτσα, καμιά χλέπα (κατά το λεξιλόγιο της άγριας εφηβείας μας) έστω. Αλλά και πάλι αυτό δε σώζει τίποτα. Αυτόν υπάρχει η κλισέ Δικαιοσύνη να τον κάνει καλά (κι εδώ πάει το υπαρξιακό: «Ναι, αλλά πράγματι υπάρχει-Βίρνα Δράκου;»).

Και κλείνω παραθέτοντας ένα ακόμα σπουδαίο κλισέ: Δεν υπάρχουν πια πρίγκιπες! Ναι, αλλά μαζί με αυτούς , δεν υπάρχουν ούτε δράκοι, ούτε λύκοι! Τους Λαιστρυγόνες, τους Κύκλωπες και τους λύκους δεν τους συναντάς αν δεν τους κουβαλάς μεσ’ την ψυχή σου. Θα έλεγε ο Καβάφης (είναι κι επίκαιροι οι ποιητές «μας»).

arleta_opart

Η Αρλέτα λέει:

Λύκε -λύκε μου καλέ μου

Λύκε -λύκε μου είσ’ εδώ

Είσαι η μόνη μου ελπίδα

Και σ’ ακολουθώ

rita-sakelariou-opart

Η δε Ρίτα Σακελλαρίου (το έχει πει κι η Βιτάλη,αν προτιμάτε):

Και μαζί και μόνος

πάλι νιώθω μόνος.

Και μαζί και μόνος

ίδιος είν’ ο πόνος.

Με εκτίμηση και συναγωνιστικά hugs

Η κανένας

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.