Σύνορα παντού!

September 18, 2015

Ιδιαίτερα γλυπτά από όλο τον κόσμο

September 18, 2015

Άρον τo $@%&χαρτό σoυ και περιπάτει…

September 18, 2015

grafei_o_gorillas_lndscp

Ενώ οι νοσταλγοί των διακοπών έχετε γυρίσει για τα καλά στην καθημερινή ρουτίνα σας και καθώς επιστρέφουν και οι τελευταίοι λάτρεις των φθινοπωρινών διακοπών ενόψει εκλογών, αναρωτηθήκατε τι μένει; Ναι αγαπητοί μου, τι μένει εκεί πίσω στις παραλίες που στήσατε την όμορφη υπερλούξ σκηνής σας με όλα τα συμπράγκαλα της; Τι μένει εκεί στις αμμουδιές που σας φιστίκωσε το κύμα και σας μαγάρισε ο ήλιος; Τα ίχνη από τα σανδάλια καθώς φεύγατε και τα ξεθώριαζε το κύμα; Όχι αγαπημένοι μου δεν πρόκειται για καρτ ποστάλ. Και δεν θα μιλήσω για γόπες, πεταμένες σακούλες, μαγιό και φουσκωτά. Το ξέρω είστε ευσυνείδητοι και δεν αφήνετε σκουπίδια.

noshit

Κάπου εκεί πίσω στις όμορφες παραλίες, ναι εκεί πίσω που πηγαίνατε όταν ερχόταν εκείνη η ώρα που έπρεπε να αποβάλετε για να ανακουφιστείτε μιας και η θάλασσα σας είχε ανοίξει την όρεξη και είχατε φάει τον αγλέορα . Εκεί πίσω από τα αλμυρίκια, πίσω από τις καβάτζες, εκεί που όλοι συνωμοτικά το είχατε ονομάσει «η μεγάλη θέα». Τι απομένει; Ένα μάτσο κωλόχαρτα. Ναι οι όμορφες φημισμένες μας παραλίες με ένα μάτσο χαρτί και σκατό. Θα πούμε πάλι είναι θέμα παιδείας. Βέβαια, κάποιος θα έλεγε είναι και στοιχειώδης συμπεριφορά και πως μαθαίνεις από το σπίτι σου. Το θέμα μας όμως είναι ότι αυτό το φαινόμενο αρχίζει να εξαπλώνεται. Ακόμη και στα μέσα της καλοκαιρινής περιόδου αρχίζει και φουντώνει το κωλόχαρτο και γίνεται σύννεφο.

toilet_pap_tree

Σας πειράζει η λέξη κωλόχαρτο; Πώς να το πω, χαρτί υγείας; Όχι, χαρτί υγείας θα ήταν αν είχε μαζευτεί το χαρτάκι και είχε μπει στην σακουλίτσα, να το πάρεις μαζί φεύγοντας. Τώρα, φαντάζει ένα καφετί κωλόχαρτο που το αγναντεύει το αγιάζι και το φλερτάρει η αλμύρα και που σε λίγο θα το πάρει ο άνεμος να το φέρει προς τα κάτω ή ακόμα χειρότερα θα το φάει η Κρινιώ (δες προηγούμενο άρθρο «Αυτοί που επιστρέφουν…». Η οποία θα κατέβει μαζί με τις φιλενάδες της νωρίς το πρωί να αναζητήσει τροφή και δίπλα στα όμορφα πουρνάρια και.. αγριόχορτα θα μασήσει και το  σκατόχαρτό σου που τόσο  αλόγιστα παράτησες. Επίσης φίλε ελεύθερε καμπίστα να το ξέρεις: Οι πέτρες δεν είναι ντόμινο, ούτε σουντόκου, ούτε πεντόβολα για να ρίχνεις το σκατό σου. (Βγαίνει και σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο).

skiouros

Βέβαια εδώ χρειάζεται να επισημάνουμε ότι ο κατασκηνωτής που χρόνια  εκτελεί το σπορ, σέβεται την φύση. Αυτό είναι φαινόμενο κυρίως νέων που δεν έχουν ιδέα τι θα πει διανυκτέρευση στην φύση και πάνε μια γρήγορη αρπαχτή στο μέρος για να πούνε μετά. «Ξέρεις ρε φίλε, αφήσαμε το δωμάτιο και κάναμε και δυο νύχτες μπιτς πάρτι με σκηνή στην παραλία». Μόνο που θα έπρεπε να πει «και ξέρεις πήγαμε και τα αμολήσαμε πίσω και κάναμε όλη την ρεματιά πυρπολημένο τοπίο».

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε όλοι για να αποτάξουμε αυτό το φαινόμενο;

Διάφορες λύσεις μου έρχονται ενστικτωδώς σαν γνήσιος ουρακοτάγκος.

#1

Να πάρουμε τα κωλόχαρτα και να τα πετάξουμε κομφετί στην παραλία, στις πετσέτες και στις ομπρέλες  με σλόγκαν «επειδή τα κρύβετε δεν πάει να πει ότι δεν υπάρχουν, είστε και αυτό».

#2

Να στήσουμε ενέδρες πίσω από θάμνους και μόλις πιάσουμε κάποιον να αφήνει το χαρτί ή να καπακώνει την πέτρα ορμάμε, τον πιάνουμε, τον περιλούζουμε με λάδια αντηλιακά και του ρίχνουμε πούπουλα από τους υπνόσακους.

#3

 

meres-afodefsis

Κατασκοπεύουμε αυτούς που κάνουν την σκατοδουλειά και γράφουμε στις σκηνές τους «οι μέρες της αφόδευσης σας  είναι μετρημένες».

#4

Στήνουμε ενέδρα και την στιγμή της αποτρόπαιης πράξης βγάζουμε κρυφά φωτογραφίες και βίντεο που τα κοινοποιούμε στο youtube και στο FB.

#5

Παίρνουμε ότι σουγιά, μαχαίρια, σχοινιά, φτυάρια έχουμε και αρχίζουμε να κυνηγάμε στους λόφους τους σκατοφταίχτες, τραγουδώντας εκστατικά το «run to the hills run for your lives».*

*

 

Όμως φίλοι μου αγαπημένοι τι να κάνουμε που είμαι εκλεπτυσμένος ουρακοτάγκος και νομίζω πως αυτές οι λύσεις θα δημιουργούσαν πολλές παρεξηγήσεις και αντιδράσεις. Να κάνουμε γκράφιτι στους βράχους μην αφήνετε χαρτιά τα τρώνε οι κατσίκες όπως υπάρχει σε πολυσύχναστη παραλία; Ούτε, βρωμίζουμε και πάλι την φύση. Χρειάζεται να βρούμε πιο δημιουργικές λύσεις που με χιούμορ να στοχεύσουν στην καρδιά του προβλήματος.

#1

Μέσω της πνευματικής καθοδήγησης: Πάντα υπάρχουν στην παραλία ένας ή δυο ηθοποιοί. Στην τελική βρίσκετε τον πιο ναυαγό και τον ντύνετε Ιησού. Στην συνέχεια την στήνει πίσω από έναν θάμνο και κάθε φορά που ακούγεται το πλατς θα βγαίνει και θα αναφωνεί «’Άρον το κωλόχαρτό σου και περιπάτει».

#2

Μέσω της σωματικής άσκησης: Διοργανώνουμε στην παραλία φτυαροαγώνες. Ο καθένας με ένα φτυαράκι πρέπει να προλάβει να ανοίξει τρύπα και να θάψει το «βότσαλό» του και ύστερα να βάλει το χαρτί στην σακούλα. Ο πιο γρήγορος κερδίζει νερομάντιλα διπλής συσκευασίας.

#3

election-toilet-paper

Μέσω της πολιτικής συνείδησης: Φροντίζουμε εκεί που είναι η «θέα» να αφήσουμε όμορφες κούτες με σχισμές που θα φτιάξουμε από χαρτόνι και που θα γράψουμε «και πάλι εκλογές, άφησε και εσύ την ψήφο σου».

#4

Μέσω της τέχνης: Επίσης μια εικαστική περφόμανς όπου θα μαζέψετε όλα τα καφετί χαρτιά να τα κάψετε σε μια μεγάλη φωτιά στην παραλία με αρώματα από ρίγανη και θυμάρι, απαγγέλλοντας Χρυσηίδα Δημουλίδου θα δώσει την απαραίτητη καθοδήγηση που πρέπει να πηγαίνουν της πάσης φύσεως κωλόχαρτα.

#5

Μέσω της τέχνης 2: Ώρα για μιούζικαλ. Παίρνουμε τις ομπρέλες θαλάσσης ανά χείρας, φοράμε τα παρεό μας και τρέχουμε γύρω από τον βούρκο πιάνοντας τους χαρτολάγνους αγκαζέ τραγουδώντας και χορεύοντας το «don’t rain in my parade»**.

**

(θεϊκό πως συνδυάζονται οι Maiden με την Barbra)


Αυτά φίλοι μου αγαπημένοι ώστε οι παραλίες μας να φαντάζουν όντως καρτ ποστάλ και να μην μας γίνει εφιάλτης το βέλασμα της Κρινιώς καθώς πνίγεται και αποκτήσουμε ψυχολογικά τραύματα σαν την Κλαρίς από την σιωπή των αμνών.

Για να χαιρόμαστε και το επόμενο καλοκαίρι χωρίς κακάκια, χωρίς χαρτάκια, θάλασσες και ακτές.

(ο ουρακοτάγκος της διπλανής σεζ λογκ)

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.