Τα καρτούν είναι αληθινά! Τα βρήκαμε και σας τα παρουσιάζουμε..

July 27, 2015

Στο δρόμο που χάραξαν τα σαλιγκάρια και οι χελώνες

July 27, 2015

I can not sleep, I want the world set on fire…

July 27, 2015

( Μανώλη σ’αγαπώ!)

grafei_i_kanenas_lndsc

Είναι καλοκαίρι, βρισκόμαστε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 2015, μας έχουν τσακίσει τα κουνούπια, μπουκωνόμαστε κι άλλο μνημόνιο, ο τόπος και το κεφάλι μας καίγεται κι όλα γενικά όντως π@@@@@α, που λέει και το προσφιλές σλόγκαν. Το μόνο θετικό είναι πως άνεργος δε φαίνεται να είναι κανείς, αφού κι οι άνεργοι αυτή την περίοδο απασχολούνται ως «εθελοντές αναλυτές πολιτικής επικαιρότητας» (συγχαρητήρια στην Κυβέρνηση, το κατάφερε κι αυτό, με τον εντελώς δικό της τρόπο).

seperimena

Και μέσα σε αυτόν τον όλεθρο, έρχεσαι εσύ αγαπημένε Μανώλη, που τόσα μα τόσα χρόνια ήθελα να σε δω live (από τότε που έβλεπα video clip σου κάτι καμμένες ώρες στο Seven X- πολλάαα χρόνια πριν) και δεν τα κατάφερνα, παρ΄ό,τι έχεις έρθει τόσες φορές στην Ελλάδα – γενικά συμπαραστέκεσαι και γουστάρεις ταλαίπωρους λαούς, το «Μανώλης» το έχεις κερδίσει, όπως υποθέτω και πολλά άλλα εθνικά ονόματα ανά τον κόσμο.

e-bale-manu

Ακολουθεί εγκώμιο:  Είσαι ένας από τους βασικούς λόγους που οι έλληνες στράφηκαν στα ισπανικά (εσύ, ο ισπανόφωνος κιν/φος και η όψη /κόψη των ισπανών γκομενακίων). Είσαι ένα από τα ελάχιστα πράγματα που γουστάρουν πολλοί διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι (πόσες φορές δεν έχετε βρεθεί σε κοινή παρέα με σκυλάδες, μεταλλάδες, ροκάδες και δεν μπορείτε να καταλήξετε στο τι να βάλλετε μέχρι που ακούγεται το «ε βάλε manu chao» και τελειώνει το θέμα;). Και προπάντων είσαι και ένας από τους λίγους καλλιτέχνες, που η ζωή τους δικαιώνει την τέχνη τους. Είσαι αληθινός ρε παιδί μου. Και η αλήθεια είναι πολύ μεγάλο ζητούμενο αυτές τις μέρες!

Και ήσουν εδώ Μάνο λοιπόν κι ήμουν κι εγώ από κάτω κι ήταν κι άλλος πολύς κόσμος που ήρθε καλοκαιριάτικα Μαλακάσα (!!!-μα γιατί να γίνονται συναυλίες εκεί;! Ας το κάνουν ιππικό όμιλο, να πιάσει τόπο!), κι όλοι χορεύαμε παρέα σαν τα κατσίκια, είχα καιρό να δω σε συναυλία το μεγαλύτερο ποσοστό του κοινού να χορεύει, κι όχι να τραβάει βίντεο και να βγάζει selfies (στην οπτική μου περίμετρο τουλάχιστον, όπου μόνο ένα ζευγαράκι στα μέλια του κι εγώ βγάλαμε μερικές…). Κι όλοι μαζί συντονίσαμε το ρυθμό της καρδιάς μας στο δικό σου χτύπο. Κι ήταν τέλεια!

poios-eisai-manu

Υπάρχουν βέβαια οι γκρίνιες για το live (σε άλλες περιπτώσεις μου αρέσει πολύ να επιδίδομαι κι εγώ σε αυτό το σπορ), που συνεπακόλουθα οδηγούν σε επιφυλάξεις για το ποιόν σου. Ποιος είσαι στ’ αλήθεια Μανώλη; Είσαι στ’ αλήθεια ο γαμάτος επαναστάτης, ακτιβιστής, ανθρωπιστής, αλληλέγγυος τύπος που ξέρουμε κι εμπιστευόμαστε ή όλο αυτό είναι απλά θέμα μάρκετινγκ; Γιατί στο ξαναλέω, σε αυτήν τη χώρα, ιδίως αυτήν την περίοδο, ένας ολόκληρος λαός (ή έστω το 63% από όσους μπήκαν στον κόπο να δημοψηφήσουν ) έχει χάσει κάπως το μπούσουλα αναφορικά με το τι να πιστέψει, ποιον να εμπιστευτεί κτλ- όπως λέει και ιδιοφυής ανώνυμος ποιητής του διαδικτύου: «Ξεκινήσαμε με την αισιοδοξία πως θα γίνει νόμιμος ο μπάφος και θα καταλήξουμε να μαζευόμαστε σε υπόγεια να πίνουμε κρυφά τσίπουρο». Που λες, έχουμε γίνει πιο υποψιασμένοι πια -λέμε τώρα- και είναι λογικό να πάρει κι εσένα η μπάλα. Εγώ όμως Μανωλιό, (ναι, ΕΓΩ βρωμεροί δάσκαλοι και φιλόλογοι που υπηρετείτε το συστημικό εκπαιδευτικό μοντέλο και μας το απαγορεύατε στις εκθέσεις, το εγώ και το: «αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει»), πιστεύω σε σένα – είσαι βασικά το τελευταίο οχυρό.

Κι αν όντως είσαι αυτό, που εγώ κι άλλοι πολλοί χαζοχαρούμενοι ρομαντικοί πιστεύουμε πως είσαι, ευχαριστούμε για όλες τις νύχτες και τις μέρες που μας κρατάς ξάγρυπνους μαζί σου. «I can not sleep, I want the world set on fire…»

Και κλείνοντας, «…αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει!» ( χα! στα μούτρα σου δασκαλάκο του συστήματος!)

Με εκτίμηση, συναγωνιστικούς χαιρετισμούς και έρωτα

Η Κανένας

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.