Hard rock custom!

November 20, 2015

Το γατοψαρο

November 20, 2015

How to disappear completely the Christmas?

November 20, 2015

(Κάτω τα χο, χο, Χριστούγεννα! Ευοί, ευάν τα Διονυσούγεννα!)

grafei_o_gorillas_lndscp

Χο, χο, χο, Mary Christmas! Το ξέρω φίλοι μου καλοί τα Χριστούγεννα ήδη ήρθαν και αυτό το άρθρο είναι χρονοκαθυστερημένο. Τρελάθηκε ο ουρακοτάγκος θα πείτε. Όχι, αν και είμαι έτοιμος να στολίσω με λαμπάκια την σεζλόνγκ μου και από κάτω να της χώσω και μια φάτνη. Δεν τρελάθηκα όμως ακόμη και αυτό αναρωτιέται το άρθρο, γιατί τα Χριστούγεννα κάθε χρόνο έρχονται νωρίτερα. Τι πρέπει να γίνει; Ποιος θα σκοτώσει τον καταραμένο Αϊ Βασίλη της κόκα στόκα; Ποιες φαρμακευτικές εταιρίες έχουν συνωμοτήσει για να μας βάζουν νωρίτερα στην προεόρτια κατάθλιψη για να βγάζουν τεράστιες μπάζες από τα αντικαταθλιπτικά;

santakiller

Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα θα μας απασχολήσουν σε αυτό το άρθρο που θα έπρεπε να είχε γραφτεί από τις αρχές του Οκτώβρη. Ναι φίλοι μου καλοί και αγαπημένοι από τότε που περπατώντας αμέριμνος στο κέντρο είδα το πρώτο χριστουγεννιάτικο μαγαζί με εποχιακά ήδη στολισμένο. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Θα μου πείτε και αυτοί από τις γιορτές περιμένουν να βγάλουν κάποια χρήματα. Όμως εδώ υπάρχουν δυο παράγοντες. Έχουμε φτάσει Νοέμβρη και είναι έξω σαν καλοκαίρι και δεν έχει τύχει να δω ακόμη τον Αϊ Βασίλη ντυμένο ρασταφάρι. Όταν αρχές Οκτωβρίου φοράς ακόμα ρούχα κοντομάνικα, δεν έχει αλλάξει η ώρα, όταν όλα δείχνουν ότι είναι ακόμα καλοκαίρι είναι δυνατόν; Να είχε ένα κρύο τσουχτερό να το καταλάβω για να μας βάλει έστω πιο γρήγορα στην θαλπωρή των εορτών αλλά όχι και έτσι. Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι… τον ξέχασα. Δεν έχει σημασία.

 

Πριν μερικές μέρες πήγα σε γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ ξέρετε αυτή που έχει και της περιστέρας το γάλα (άσχετο πως φωνάζει την περιστέρα ο τσίπρας όταν κάνουν πάρτι; Μπέτυ ναμ ναμ! Δικό μου) και βλέπω στολισμένες παντού μεγάλες μπάλες χριστουγεννιάτικες, έψαχνα ράφι να κρυφτώ, να ξεράσω. Κοιτάζω την ημερομηνία στο κινητό, λέω κάτι δεν πάει καλά μπήκε Δεκέμβριος; Όχι, αρχές Νοεμβρίου είναι ακόμη. Βλέπω κάστανα, κοιτάζω αν έχουν βγάλει και τις γαλοπούλες, στο αριστερό ράφι κουραμπιέδες πιο δεξιά μελομακάρονα, σκέφτομαι τι θα κάνω τα Χριστούγεννα, πως θα περάσω ρεβεγιόν το βράδυ, θα πάω κανένα ταξίδι, να κρατήσω ψιλά για τα παιδιά που θα μου πουν τα κάλαντα, νιώθω μια θηλιά στον λαιμό. Όχι άλλο κάρβουνο. Όχι άλλη άχνη, όχι άλλο γκι, όχι βανδή, όχι last Christmas I gave you…μπλιαχ, ξέρασα στο καρότσι της διπλανής. Το ερώτημα είναι ένα, φίλοι μου αγαπημένοι, πως γίνεται να δραπετεύσουμε από αυτές τις ριμάδες καταναλωτικές γιορτές που σε κυνηγάνε να τις γιορτάσει από τόσο νωρίς; Δεν είναι και αυτό θέμα παιδείας; Γιατί να γιορτάζουμε αυτές τις απαίσιες γιορτές, αυτά τα ξενόφερτα έθιμα. με ένα χριστουγεννιάτικο έλατο που δεν ξέρει από πού κρατάει η σκούφια του και που το πήραμε, το παραχώσαμε στο σαλόνι μας και περιμένει το έρμο να του βάλουμε δώρα και λαμπιόνια.

 

Σόρρυ και η γιαγιά σας η Μαγδάλω έτσι έκανε στο χωριό της; Ξύπναγε τα Χριστούγεννα και τραγούδαγε Maria Carey “All i wants for Christmas is you” ξετυλίγοντας δώρα κάτω από το έλατο; Όχι είχε να αρμέξει την Κρίνιω (Αχ αυτή η Κρίνιω όλο επανέρχεται σε κάθε άρθρο, μεγάλος έρωτας). Όχι όλα αυτά είναι ξενόφερτα έθιμα. Αμερικλάνικα! Ναι κλανιές μαγκιές καταναλωτικές. Κι από πότε ο χοντρός, άπλυτος, αξύριστος, του χωριού σας, που κυκλοφορούσε έξω με τις πιτζάμες από την ντίρλα, ξύνοντας την μπυροκοιλιά του, ονομάστηκε Σάντα Κλάους; Το πιθανότερο να τον λέγαν ΣαΝατον Κλαιν οι Ρέγγες και να τον έκλειναν μέσα για επιδειξία. Η κόκα στόκα φταίει, αυτό το μαύρο υγρό που πίνουμε για να είμαστε σίγουροι ότι όταν πεθάνουμε τα κόκκαλα μας θα λιώσουν αμέσως την πρώτη βδομάδα. Μακάβριο.

Το θέμα μας είναι ότι δεν θέλουμε τα Χριστούγεννα, όχι τουλάχιστον όπως τα κάνατε. Να πατήσει 20 του Δεκέμβρη και να αρχίσει μια αρμονική πανδαισία των αισθήσεων ναι, ας γιορτάσει όποιος θέλει παραδοσιακά, με μουσικές, νότες και μυρωδιές από το παρελθόν και η χαρά των παιδιών χαρά δικιά μας. Όμως γιατί να πρέπει να γιορτάζουν αυτά τα Χριστούγεννα πάλι ξανά μανά, για έναν Χριστούλη και που γεννήθηκε σε μια φάτνη ξέρω γω, κάπου κάπως κάποτε. Γιατί να μην γιορτάζουμε φέτος την γέννηση του Πινόκιου αυτού του ξύλινου αγοριού που κατόρθωσε να γίνει ζωντανό αγόρι. Δεν είναι ωραίος συμβολικός μύθος για την λύτρωση, για το πώς θα έρθουμε σε επαφή με τα συναισθήματα μας στην παροντική μας ζωή, να υπάρξουμε ζωντανοί στο εδώ και στο τώρα; Ζήτω ο Πινόκιο, φορέστε όλοι μεγάλες μύτες! (Δεν είναι τυχαίο που ο Χριστός και ο Πινόκιο είχαν ξυλουργό πατέρα. Καθόλου τυχαίο!)

Gepetto-Jesus

Επίσης μπορούμε να καθιερώσουμε και εμείς τον δικό μας άγιο – μασκότ για την Γκριν κόλα. Ευοί! Ευάν! Φέτος ο Θεός Πάνα σας φέρνει υπέροχα δώρα πάνω στο άρμα του που το σέρνουν οι Βάκχες. Μα εμείς οι έλληνες λίγο επιχειρηματικό μυαλό δεν είχαμε ποτέ. Δεν θα ήταν ωραία τέτοια εποχή να ερχόντουσαν τα διονυσιακά γλέντια και να γιορτάζαμε την γέννηση του θεού Πάνα, του Διόνυσου, δεν ξέρω και γω ποιου. Να βγαίναμε στους δρόμους χορεύοντας βακχικούς χορούς φωνάζοντας Ευοί ! Ευάν ! Όχι δεν είμαι αρχαιοελληνολάτρης απλώς προσπαθώ να δραπετεύσω από αυτά τα Χριστούγεννα που έχουν πάρει την αποκλειστικότητα τόσες εκατονταετίες πια και έχουν κατσικωθεί πάνω μας σαν την Κρίνιω μες στις σκηνές (να την πάλι, βρίσκει ευκαιρία να ξετρυπώσει).

Επίσης άλλο μεγάλο θέμα που αντιμετωπίζουμε από τόσο νωρίς είναι ότι πρέπει να θρηνούν όλοι οι κατά φύση καταθλιπτικοί, μελαγχολικοί, μανιοκαταθλιπτικοί εσωστρεφείς, κάθε φωτάκι ένας σπαραγμός, κάθε λαμπάκι ένας στεναγμός, κάθε έλατο ένα δάκρυ λες και πέθανε κάποιος και πρέπει 40 μέρες να τον πενθούνε. Σβήστε γαμώ το κερατό μου το Κρίνιω (να την πάλι) τα Χριστούγεννα από τον χάρτη, από το ημερολόγιο, από την μνήμη μας, η αιώνια λιακάδα ενός αχριστούγεννου μυαλού. Γιατί για ΑΧΡΙΣΤΟύγεννα πρόκειται μιας και δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Μόνο για την άδεια αλλά δεν μας φοβάμαι, ότι γιορτή και να βρούμε να τα αντικαταστήσει, εμείς την άδειά μας θα την έχουμε και με το παραπάνω.

krinioXmas

Όχι, δεν είμαι κακός, αν γιορτάζονταν για μια μέρα όπως γίνεται την καθαρά Δευτέρα δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Ναι στις 25η Δεκεμβρίου να βγαίναμε έξω στα χιόνια να λέγαμε τα κάλαντα, να στολίζαμε και κάνα γνήσιο κουκουνάρι με καμιά χρυσόσκονη για το έθιμο, να ανταλλάζαμε κάνα δώρο και να τσουγκρίζαμε κάνα μελομακάρονο (ναι για να σπάσει, να πέσει το μισό στο χιόνι, να φάμε τις μισές θερμίδες) και το βράδυ τέλος. Η άλλη μέρα είναι κάτι άλλο. Όχι η ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ σαν την ημέρα της μαρμότας (Αχ ρε Μπιλ Μάρεϊ και εσύ ξεπουλήθηκες φέτος). Ας ήταν τα Διονυσούγεννα που πρέπει εκστασιασμένος να τραγουδήσεις όλο το βράδυ τραγούδια πίνοντας κρασί. Να μου πεις αυτό το κάνουν οι έλληνες κάθε βράδυ στα μπουζούκια πίνοντας ουίσκι αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το πιάσατε το Point. Φέτος Αγάμητέ μου, Αϊ Βασίλη σου γράφω γράμμα. Σόρρυ κιόλας γιατί αν την κανόνιζες την κυρά Βασιλίνα δεν θα έπαιρνες τους δρόμους τέτοιες μέρες εορτής, μες στο κρύο να πετάς πάνω από τα σπίτια αλλά θα ήσουν στις φλοκάτες μαζί της δίπλα στο τζάκι. Εσύ όμως θες να μπεις μες στο τζάκι. Διαστροφές που έχει ο κόσμος.

«Αγάμητέ μου Άι βασίλη φέτος ελπίζω να σε απαγάγουν και να σε ρίξουν μέσα σε μια τεράστια κολυμπήθρα με coca στόκα για να αναβαπτιστείς. Θα είσαι τυχερός άραγε να επιζήσεις ή θα λιώσεις σαν τον terminator στο terminator 2 φωνάζοντας «I ‘ll be back». Αν σωθείς ελπίζω να εξαγνιστείς και να αλλάξεις φιλοσοφία, να αρχίσεις αυστηρή διατροφή και να πας να γίνεις γιόγκι στο θιβέτ ή ακόμα καλύτερα καλόγερος στο άγιο όρος. Έχει μεγάλη περιουσία εκεί θα βρεις το οικοπεδάκι σου. Επίσης ελπίζω ο Ρούντολφ να αφεθεί επιτέλους ελεύθερος από την σκλαβιά και να βρει τους άλλους τάρανδους σε κάποια βοσκοτόπια της Φιλανδίας αλλάζοντας για πάντα το όνομά του σε Ράντι. Αν δεν τα κάνεις όλα αυτά αγάμητέ μου, Αϊ Βασίλη, θα βάλω να σε απαγάγουν και ακόμα χειρότερα θα συμμετέχει και ο Ρούντολφ στην απαγωγή σου και θα σε σφηνώσουμε σε μια τεράστια καμινάδα στα εργοστάσια του Τσερνομπίλ όπου εκεί θα περάσεις την μετέπειτα ραδιενεργή ζωή σου. Ρούντολφ μην ανησυχείς για αντίποινα από τα ξωτικά θα σε βάλω σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Αυτά πολυαγάμητέ μου, Άγιε μου καλέ Βασίλη. Κάτω τα Χο, χο, Χριστούγεννα! Ευοί, Ευάν τα Διονυσούγεννα! Ο πάντα αγαπημένος σου…

… Ουρακοτάγκος της διπλανής Σεζλόνγκ!»

Leave a comment