PlayStation VR: Άναψ’το και κάνε γύρα

January 23, 2017

ταξικη αταξια

January 23, 2017

Φωνες ενος παιδιου

January 23, 2017

Δεν εχω τηλεφωνο ιντερνετ τηλεοραση αυτοκινητο μιξερ πλυντηριο


Το πρωι όταν ξυπναω πειναω και οταν βρισκω λιγο γαλα και καμια γαλετα νιωθω σχεδον ευτυχια
Δεν μιλαμε για την ευτυχια ουτε γραφουμε γι αυτην
Δεν εχω στυλο μολυβι χαρτι τετραδιο
Ουτε εχω διαβασει ποιηση η λογοτεχνια
Αν μπορω να αυτοεξυπηρετηθω δε μενω σπιτι παω να βοηθησω τη μανα μου σε οποια δουλεια υπαρχει
Μονο ως μωρο δε δουλευα
Αλλα δε με νοιαζει
Ειμαι καλα αναπνεω εχω μυς νιωθω τα παντα
Και το βραδυ σα κοιμηθω η κουραση ειναι τοση που εξαφανιζομαι αμεσως
Ονειρα βλεπω ομορφα καραβια πελαγα μυθικους ηρωες τερατα
Τα εχω ακουσει να τα τραγουδουν τα βραδυα γυρω απο τη φωτια
Τον πατερα μου δεν τον γνωρισα μου πανε πως σκοτωθηκε στη μαχη
Εχω φιλους πολλους
Ολοι γυρω μου δεν ειναι καλοι καποιοι ειναι μοχθηροι εγωιστες καταστροφικοι
Αλλοι ειναι απλως καταπληκτικοι
Θερμοι και συμπονετικοι
Δεν εχω πολλα να κανω αλλα δε βαριεμαι

 

Πλεκω τα μαλλια μου πλεξουδες και αν ο φιλος μου παιξει μουσικη εγω θα χορεψω
Οι χειμωνες ειναι δυσκολοι αλλα παιρνουν και αυτοι
Αν επιβιωσω και αυτον τον χειμωνα το καλοκαιρι θα κανω ενα ταξιδι μακρυνο
Μου εχουν μιλησει για μεγαλες πολιτειες θελω να τις δω απο κοντα
Θελω να δω και αλλους ανθρωπους καθε ενας ξεχωριστος καθε ενας μοναδικος
Μ αρεσει να μαθαινω
Τωρα πλεκω καλαθια απο καλαμια
Η γιαγια μου μου πε πως η ζωη ειναι μια αναπνοη
Και ξεψυχησε
Θελω να το πω και γω στα παιδια μου οταν παρουν την πρωτη τους ανασα
Αυτο και καποια αλλα ακομα
Νιωθω πως ο χρονος δεν υπαρχει
4000 πχ φωνες ενός παιδιου από την Μεσοποταμια

Κράτα το

Leave a comment