Η καλλιτεχνική πλευρά των αντικειμένων (Pt 2)

April 21, 2015

Άνοιξη, χρώματα και αρώματα!

April 21, 2015

Το βίτσιο του Μόρτη και η Κυρία

April 21, 2015

grafei_ο_velouzΉθελε τόσο πολύ να τη δαγκώσει. Να μπήξει τα δόντια του βαθιά και για ώρα. Στην αρχή, τη δάγκωσε δειλά, σχεδόν τρυφερά. Μα, μόλις ένοιωσε την πίεση στα ούλα του, δε μπορούσε να συγκρατηθεί. Τη δάγκωσε δυνατά, ξανά και ξανά. Δεν του έφτανε. Άρχισε να τη μασάει. Ένας ελαφρύς, μα διαπεραστικός, πόνος κατάκλυσε το κεφάλι του, ξανά και ξανά. Ο Μάνος Τρελούζος τον χτύπησε μια τελευταία φορά και πέταξε εκνευρισμένα την εφημερίδα του μακριά.

– Κι άλλη παντόφλα ρε μαλάκα. Από τότε που σε βρήκα, μετράς πέντε δεξιές και μηδέν αριστερές. Προσπαθείς να εκφραστείς ιδεολογικά; Να φέρω τα παλιά μου ολ σταρ ν’ ανοίξουμε κουβέντα; Το κέρατό μου ρε Μόρτη.

Ο Μόρτης ήταν μπάσταρδος, αλλά σίγουρα είχε λίγο κυνηγιάρη μέσα του. Τον είχε ακολουθήσει εκείνη τη βροχερή μέρα, τότε που δεν κατάφερε να βρει τον άντρα της κυρίας Σιαλίδου.

mortis

Ο Μόρτης άρχισε να γρυλίζει μερικά δευτερόλεπτα πριν ακουστεί το κουδούνι.

– Περιμένουμε κανένα, Μόρτη;

– Γρρρρρ…

Στο άνοιγμα της πόρτας, εμφανίστηκε η κομψή, αγέρωχη και με σαφές άρωμα ναφθαλίνης σιλουέτα της κυρίας Σιαλίδου.

– Νόμιζα πως θα επικοινωνούσαμε μόνο τηλεφωνικά κυρία Σιαλίδου.

– Να περάσω ή θα μου επιτεθεί αυτό το πλάσμα;

– Θα σας επιτεθεί, είπε με φανερή ειρωνεία ο Τρελούζος. Αλλά περάστε, θα τον κρατήσω.

Ο Μόρτης, με ύφος βρετανικής αδιαφορίας, επιτέθηκε ξανά στην παντόφλα και η κυρία με το άψογο σανέλ ταγιέρ, πέρασε στο δωμάτιο που της υπέδειξε ο ντέντεκτιβ. Στο γραφείο του επικρατούσε τάξη και καθαριότητα, την οποία ζήλευε με πάθος το υπόλοιπο διαμέρισμα που έδειχνε σαν παλιά μετακόμιση που πήγε στραβά.

Της έδειξε μια πολυθρονίτσα ντεμί φοτέιγ μπροστά από το γραφείο του κι εκείνος έκατσε αναπαυτικά στη βασιλική, κόκκινη, δερμάτινη πολυθρόνα γραφείου που ήταν το μόνο που κέρδισε σε μία παλιά υπόθεση υπεξαίρεσης μίας εταιρίας επίπλων γραφείου.

– Κυρία μου, είναι ζωτικής σημασίας να ακολουθείτε τις οδηγίες μου. Θα είναι πολύ δυσάρεστο για εσάς να εκτεθείτε στο προσωπικό ασφαλείας του κυρίου Σιαλίδη και, κατ’ επέκταση, στον ίδιο. Ο άντρας σας είναι ένας πολύ δυνατός και οργανωμένος αντίπαλος στις επιχειρήσεις, όπως καλά ξέρετε, μα και στο γάμο σας.

– Αντίπαλος;

– Από τη στιγμή που έχετε προσλάβει εμένα, σαφώς. Πείτε μου, όμως, τι σας έκανε να με επισκεφθείτε εδώ;

vroxa1

– Μάνο, άσε τον πληθυντικό! Έκανα ότι μου είπες. Σε πήρα από το κινητό που μου έδωσες και μίλησα ελάχιστα. Είχα κρυφτεί στο wc του τρίτου, που κάνεις δεν πλησιάζει αν δε υπάρχει κάποια δεξίωση. Μετά, πήρα το ασανσέρ και κατέβηκα στην κουζίνα. Καθώς άρχισα να δίνω οδηγίες για το δείπνο στη μαγείρισσα, άκουσα πολύ κοντά στο αφτί μου τη φωνή του Γάσπαρη, του διευθυντή ασφαλείας της εταιρίας, να με παρακαλεί να τον ακολουθήσω.

Με πήγε στο δωμάτιο του, στο ισόγειο, και κλείδωσε την πόρτα. Μου είπε να του δώσω το κινητό μου που, όπως με είχες συμβουλέψει, έχω μαζί μου συνεχώς. Κάτι κοίταξε και με ρώτησε αν μπορεί να με βοηθήσει σε κάτι επειδή, όπως είπε, ανησύχησε που με είδε να ανεβαίνω στον τρίτο και να κλειδώνομαι στο wc. Εγώ, είπα ότι ούτε να κλάσει δεν μπορεί πια κανείς σ’ αυτό το σπίτι και εκείνος μου απάντησε: «Όχι χωρίς να το ξέρω κυρία Σιαλίδου. Για ό,τι χρειαστείτε, είμαι στις υπηρεσίες σας».

Από τότε που η Ciafar, μία από τις φαρμακευτικές του Ρένου, ξεκίνησε την παραγωγή γενόσημων, το σπίτι είναι σε ασφυκτικό κλοιό από την υπηρεσία ασφαλείας του ομίλου και την προσωπική ασφάλειά του. Έχω συνέχεια καμιά δεκαριά ανθρώπους στον κήπο και πεντέξι στο σπίτι.

To-Be-Continued

Leave a comment