Ηρωας του σαββατοβραδου

December 5, 2016

PlayStation VR: Άναψ’το και κάνε γύρα

December 5, 2016

Που πάει ο καιρός που φεύγει;

December 5, 2016

Aκρως ζεστός, κουφός και γάματα υπαρξιακός, Ουρακοτάγκος.

 

grafei_o_gorillas_lndscp

Είστε με την νέα σας σχέση μαζί, δεν μετράει πολύς καιρός, οδηγάτε προς ένα μέρος που έχει άπλετη θέα για να μείνετε μόνοι σας εσείς και το άπειρο. Εκεί λοιπόν που είστε αγκαλιά και αισθάνεσαι ελεύθερα και ωραία σου λέει…

–    Σ’ αγαπώ.
–    … μμ!
–    Τι;
–    Ξέρεις…
–    Τι;
–    Θέλω λίγο χρόνο.
–    WTF!

buried_in_the_sand

Τι κάνετε σε αυτή την περίπτωση φίλοι μου καλοί; Πετάτε το νέο αμόρε γρήγορα έξω από το αμάξι με γρήγορη σφήνα για να θαφτεί μέσα στην άμμο και να το ξεχάσετε για πάντα μέχρι να σας βρει η Αγγελική Νικολούλη; Ή απλώς μένετε αμίλητοι αντιμέτωποι με την απόλυτη ξενέρα που θα έχει επέλθει; Δεν είναι όμως το θέμα αυτού του άρθρου, οι σχέσεις, ούτε οι δολοφονίες ψυχοπαθών τύπων, μη μπερδεύεστε. Ο χρόνος είναι. Ο χρόνος που θες, χρειάζεσαι και απαιτείς, χωρίς να πρέπει να σκεφτείς, χωρίς να πρέπει να πάρεις μια απόφαση, εκείνη την διαολεμένη στιγμή που είσαι χαμένος στο σύμπαν.

cracking-nuts

Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα φίλοι μου καλοί. Ας τα πάρουμε από την αρχή. Τι είναι ο χρόνος; Τι είναι ο άνθρωπος! Ο Χρόνος είναι μια εφεύρεση. Ο άνθρωπος εκεί που κωλοβαρούσε καθόταν αμέριμνος και τα έξυνε το χώμα, βρήκε πρακτικό αφού έφτιαξε το σφυρί για να σπάει καρύδια, ότι χρειαζόταν κάποιος να του πει πότε θα σταματήσει. Ήταν προτιμότερο κάποιος να του το θυμίζει παρά να λέει στον εαυτό του, «ε φίλε τώρα κουράστηκες, άραξε λίγο να ξαποστάσεις». Όχι έπρεπε να υπάρχει ΕΛΕΓΧΟΣ. Αυτή είναι η λέξη κλειδί,  που προϋπήρχε πριν την λέξη καπιταλιστικό σύστημα και πολλών άλλων συστημάτων. Παρακάτω δεν έχουμε χρόνο. Φτου!

behind-bars

Οπότε φίλοι μου καλοί για να είναι όλα ελεγχόμενα, έπρεπε να υπάρχει ένα δεσμοφύλακας πάνω από τα κεφάλια μας για να μας βάζει σε πρόγραμμα. Επειδή όμως ήταν σχεδόν αδύνατον και χρονοβόρο, φτου,  να υπάρχει ένας φύλακας για κάθε άνθρωπο εφευρέθηκε ο χρόνος. Μεταμφιέστηκε βέβαια στον καλό προνοητικό άγγελο που θα βάλει σε τάξη την ζωή μας. Όμως όχι, ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος καριόλης, δυνάστης της ζωής μας. Όμως τον έχουμε αποδεχτεί, τον έχουμε κάνει φίλο μας, τον έχουμε βάλει στην ζωή μας και όλα τα ορίζουμε σύμφωνα με αυτόν, έχοντας παραδοθεί άνευ όρων μωρό μου που θα έλεγε και ο Πασχάλης. Ίου! (Πόσο μου την δίνει αυτή η λέξη αλλά εδώ ταιριάζει γάντι!) (Η ταιριάζει κουτί;) (Ποια η διαφορά του ταιριάζει γάντι με το ταιριάζει κουτί άραγε)

speed-of-light

Πως θα ήταν άραγε αν ο χρόνος γινόταν αργός, πολύ αργός, πάρα πολύ αργός, τόσο αργός που δεν θα χρειαζόταν να υπάρχει και να σε ορίζει. Ή αν είχες αυτή την μαγική ιδιότητα που θα σε έκανε να πηγαίνεις τόσο γρήγορα και να ξεπερνάς το φράγμα του ήχου, να υπερπηδάς την ταχύτητα του φωτός και όλα γύρω σου να επιβραδύνουν τόσο ώστε να έχεις όσο χρόνο θες, μάλλον να έχεις όσο χρόνο δεν θες, δηλαδή να έχεις μη χρόνο μιας και η έννοια του χρόνου δεν θα υφίσταται. Γενικά να έχεις απεμπλακεί από την κατασκευή του χρόνου που έχει γίνει έμφυτο ελάττωμά σου, αυτοματισμός και αλληλένδετη, της ύπαρξής σου.
Να έχεις μπροστά σου χρόνια ολόκληρα, φτου, να έχεις μπροστά σου το απόλυτο και συγχρόνως το τίποτα, χωρίς να μετράς ρυτίδες, χωρίς να μετράς ρωγμές, χωρίς να χρειάζεται καν να μετράς. Χωρίς να σηκώνεις επάνω σου σαν βράχο του σισύφειου μύθου, την ιδέα ότι πρέπει να ζήσεις, να ζήσεις για να βιαστείς, να βιαστείς για να τρέξεις, να τρέξεις για να μάθεις, να μάθεις για να δουλέψεις, να δουλέψεις για να κατακτήσεις, να κατακτήσεις για να έχεις χρόνο, να έχεις χρόνο για να ζήσεις, να ζήσεις για να προλάβεις να… Φσσσζζζζ! Δυνατό φρενάρισμα με χειρόφρενο λίγο πριν τον γκρεμό!

handbrake-cliff

Κοιτάξτε μας διαφεύγει κάτι μήπως; Ναι, γαμημένος φαύλος κύκλος. Και τι κάνουμε οεο; Κατεβάζουμε τα κεφάλια μας και τρέχουμε; Το βλέπετε γύρω σας ολημερίς, όλοι είναι μες στη τσίτα. Μες στην τσίτα να προλάβουν λες και έχουν βάλει μπαταρίες γνωστής εταιρείας που ενώ όλοι σταματούν, τα καλοκουρδισμένα ρομποτάκια συνεχίζουν αδιάκοπα. (όχι που θα κάναμε διαφήμιση χωρίς να βάλει το χέρι στην τσέπη η Ντούρασελ)! Με λίγα λόγια όλοι είναι μες στην νεύρωση και οι εναλλακτικές θεραπείες για να χαλαρώσεις και να γειωθείς κάνουν θραύση. – Τι θα πάρετε; – Ένα λικοπόντιουμ, λίγο τσι γκονγκ, μια χάθα γιόγκα και λίγο ρέϊκι απ’ όλα! (Όχι δεν θα μιλήσω σε αυτό το άρθρο για ηρεμιστικά)
Ας μπούμε λίγο πιο βαθιά, ε, φίλοι μου καλοί, νομίζω, το έχουμε. Ήρθε η ώρα να βγείτε από το αυτοκίνητο να πάτε στο χείλος του γκρεμού να κοιτάξετε το κενό και να βουτήξετε. Μην σας πιάνει πανικός. Το ξέρω υπάρχει ο φόβος. Ο φόβος της απώλειας και οπότε καλύτερα το φευγιό. Καλύτερα τρεχάτε ποδαράκια μου, καλύτερα βάλτε τα πόδια στην πλάτη, καλύτερα όποιος δεν έχει μυαλό έχει πόδια (άσχετο). Φόβος, οπότε φίλοι μου καλοί κρύβεται από πίσω. Ο φόβος ότι αν δεν προλάβεις δεν θα ζήσεις με συνέπεια να τρέχεις χωρίς να ζείς. Αυτή είναι η παγίδα και να ακούτε τον ουρακοτάγκος γιατί ξέρει καλά από μπανάνες και μπανανόφλουδες. Τις πατάμε, καθημερινώς και ολοταχώς.

banana

Στο δια ταύτα λοιπόν. Τι θα έπρεπε να ξέρουμε όταν κοιτάμε απέναντι στον καθρέφτη και βλέπουμε εμάς με ένα κοντέρ στο κούτελο, να μετράει σε αντίστροφο χρόνο; Όταν έρθει το απόλυτο μηδέν δεν θα γίνει η πολυπόθητη έκρηξη. Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση. Δεν υπάρχει. Επίσης είναι σχετικός, και για να μην μπλέξουμε με θεωρίες του Αϊνστάιν, ας χαλαρώσουμε λίγο. Ξέρετε δεν έχει πάρει φωτιά ο κώλος μας (εκτός αν έχεις τσιρλιπιπί). Chill out! Τίποτα δεν θα χαθεί ή και όλα, τίποτα δεν θα αλλάξει ή και όλα. Όλα είναι εκεί και θα γίνουν η δεν θα γίνουν. Η ζωή είναι εφήμερη, ρευστή σαν ένα ποτάμι που θα έλεγε και ο παππούς Ηράκλειτος. Τι κρύβει όμως αυτός ο φόβος; Δυνατή μουσική αγωνίας. Ναι πίσω από το φόβο κρύβεται πάντα εκεί, η πιο φευγαλέα λέξη που ειπώθηκε ποτέ, ο θάνατος. Αυτόν μετράς από την ώρα που θα σκάσει το πρώτο ουά και η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει που θα έλεγε ο Καρβέλας. Ίου! (Διπλό ίου δεν πάω καλά νιώθω σαν κολεγιόπαιδο βορείων προαστίων που επέστρεψε τον λατέ καφέ του γιατί δεν είχε κρέμα γάλακτος από βουβάλι.)
Έχει νόημα; Όχι. Απλώς συνεχίζεις με μικρές παύσεις, ενέσεις ζωής. Συνεχίζεις, γιορτάζοντας το θαύμα της ζωής ή κλαίγοντας την μοίρα σου, τόσο  κλισέ αλλά και η μόνη αιώνια αλήθειες. Συνεχίζεις και ο χρόνος είναι ο μόνος ανελέητος δήμιος σου πάνω από το κεφάλι σου ή τον κάνεις τον μόνο πιστό σου φίλο που θα σε συντροφεύει ως το τελευταίο επιθανάτιο ρόγχο. (Ως κοινώς το αγγούρι αν δεν μπορείς να το αποφύγεις απόλαυσέ το) Γιατί εν τέλει όλα είναι θέμα επιλογής και οπτικής. Επιλογή της οπτικής που θες. Η οπτική της επιλογής που θες. Whatever. Καταλάβατε τι διακυβεύεται το σημερινό άρθρο; Τον χρόνο, την ζωή, τον έρωτα, που χάθηκε ο Πασχάλης και αν αναγνώρισε ποτέ το εξώγαμο παιδί του; Όπως και να χει  πάει ο παλιός, ο νέος, γενικά ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά… την αποδέσμευση μας, την λύτρωσή μας, την χάση 😉 μας στο ηλιοβασίλεμα για όταν και όποτε θέλουμε.
Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην αρχή για να κλείσουμε όπως αρχίσαμε, σαν σκηνή από ρομαντική ταινία. Τόσο ξενέρωτα δηλαδή.

–    Σ’ αγαπώ.
–    Μμ…
–    Τι;
–    Ξέρεις θέλω λίγο χρόνο.
–    Πάρε τον χρόνο σου. Έχεις όσο χρόνο θέλεις, τόσο χρόνο ώστε να μάθεις το σ’ αγαπώ σε όλες τις γλώσσες του κόσμου. (Σιγά τα σορόπια)

Ο Ουρακοτάγκος της διπλανής Σεζλόγκ.

Υ.Γ.1 (Και ενώ θα περιμένατε βιντεκάκι από Καρβέλα ή Πασχάλη δεν θα σας κάνω την χάρη να ρίξω το επίπεδο) (Συγνώμη Πασχάλη και Καρβέλα δεν εννοώ ότι είστε σε χαμηλό) (Βέβαια ούτε ότι είστε σε υψηλό) (Κανονίστε τις μηνύσεις στον εκδότη) (Εξάλλου εγώ κρύβομαι πίσω από ένα ψευδώνυμο) (Τι ο ουρακοτάγκος δεν υπάρχει;) (Υπάρχει αλλά το πραγματικό του όνομα, για να είναι ινκόγκνιτο ανάμεσα στους ανθρώπους μπορεί να είναι Ορφέας Ουρακοταγκόπουλος) (Θα σκάσεις επιτέλους να ακούσουμε το τραγούδι;)

Υ.Γ.2 Αφιερωμένο στον Michael Ende και στην Μόμο του.

Υ.Γ.3 Το ξέρω σας έλειψα φίλοι μου καλοί και εσείς μου λείψατε. Όμως είχα τραβήξει χειρόφρενο και έκανα την παύση μου στο Βόρνεο. Να θυμάστε οι παύσεις βοηθάνε! Ενίοτε φωτίζουν. Αν όμως όχι, μην σας καίγεται καρφάκι… έχετε μια αιωνιότητα μπροστά σας και μια ημέρα για να το σκεφτείτε.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Leave a comment