Σημεια των καιρων

May 25, 2018

ο δικος μου σαρλ

May 25, 2018

 

Το βραδυ περπαταμε καπνιζοντας οχι κρακ αυτο το πουλαμε εμεις δεν ειμαστε οι χρηστες εμεις απλα σπρωχνουμε το εμπορευμα αυτό που ο μαλικ μας δινει δε ρωταμε τι και πως

Δεν εχει κατι αλλο για μας εκει στη γειτονια οποτε αυτο μας εξασφαλιζει τα τσιγαρα μας και να πιουμε

Μαζευομαστε ολοι σ ένα μισογκρεμισμενο κτηριο και κατι τυποι σκρατσαρουν βινυλια αλλοι στριβουν γαρα οι πιο δυνατοι συναγωνιζονται στο χορο ολοι ξερουμε οτι δεν εχουμε μελλον εμεις οι μαυροι του γκετο ολοι όμως ονειρευομαστε

 

 

Οτι εχουμε οπλα οτι την πεφτουμε στους μπατσους οτι φοραμε ακριβα ρουχα οτι στριβουμε το τιμονι της πιο κουλ ροδας που κυκλοφορει

Ειμαστε ολοι μελη σε συμμοριες καπου πρεπει ν ανηκεις για να επιβιωσεις

Εγω ονειρευομαι οτι τα παιδια μου θα μορφωθουν και θα φυγουν απο αυτην την γειτονια

Ο ρηγκαν ειναι μεγαλος καραγκιοζης καμια φορα μπορει και να χουμε μαυρο προεδρο

Προς το παρον το μονο που με νοιαζει ειναι να σωσω το τομαρι μου

Οπως ολα τα πραγματα στη ζωη τυχαια ετσι επεσε στα χερια μου ενα βιβλιο

Τα ανθη του κακου λες και δω στο μπρονξ τα ανθη ειναι του καλου

Το ξερουμε αυτο σαρλ τι άλλο εχεις να μας πεις

Κ οσο διαβαζα τοσο ενιωθα σαν τις ουσιες που τρεχουν μες στο αιμα κ τρελενουν το κεφαλι σου

Και δεν μιλαγα σε κανενα γι αυτό μονο εγραφα σ ενα τετραδιο τους στιχους μου

Κανουμε διαγωνισμο το βραδυ στο κλαμπ μπορει και να τα καταφερω

Εκρυβα το βιβλιο μου και ανυπομονουσα να ξαναγυρισω στην κολοτρυπα που αποκαλεις σπιτι για να διαβασω τον δικο μου σαρλ αυτον καπου στη γαλλια λεει χρονια πριν λεει καποιος σκεφτοταν σαν και μενα

 

 

Τωρα ομως με φωναζει ο τονυ πρεπει να παμε να κανουμε αυτο που ξερουμε

Η νυχτα στο μπρονξ ενα ειδος παρεμφατικής μαγείας το χρωμα φωνη βαθιά και ζωηρη αναδυομαι απο τα βαθη του χωρου εμεις που αντιπροσωπευουμε την ασχημια και την κακια η μουσικη με τα μπρεηκς προσκαλούν τις αντιστοιχες τους σκέψεις και αναμνήσεις μόνον ετσι το παθος ψιθυρίζει ή κραυγαζει στην γλωσσα που θα μου είναι αιωνια γνωριμη

Σημειωσα στο τετραδιο μου το καταχωνιασα κατω από το σκισμενο στρωμα πηρα το τζακετ μου κ εφυγα βιαστικα

Η νυχτα ξεκινουσε

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.