Μεθύστε με ποίηση με αρετη όπως τα λουλούδια

June 22, 2016

Ποταμι

June 22, 2016

Δημόσια ή ιδιωτική παιδική… στάθμευση;

June 22, 2016
PROGIGMA

grafei_o_xristias_lndscp

Ήρθε η στιγμή που ως νεόκοπος γονιός, βγήκα στη γύρα να ρωτήσω σε νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς για το που πρέπει να στείλω τον μεγάλο μου γιο.

Ξεκίνησα απ το δημόσιο νηπιαγωγείο της γειτονιάς. Συνάντησα μια χαμογελαστή νηπιαγωγό που, αν μη τι άλλο, δεν φαινόταν δυστυχισμένη με την δουλειά της. Μιλήσαμε για τις λεπτομέρειες, που εξήγησε ότι τα προνήπια τα παίρνουν με κλήρωση, λόγω μεγάλης ζήτησης – δυστυχώς. Δεν προσπάθησε να μου διαφημίσει τις υπηρεσίες που προσφέρει το σχολείο – δεν θα χρειαστεί  άλλωστε ποτέ να αναπτύξουμε πελατειακή σχέση – αλλά με καθησύχασε ότι όλα θα πάνε καλά.
Ένιωσα μια ασφάλεια απ την συμπεριφορά της . Και μια ζεστασιά στον χώρο – μου είναι γνώριμος χώρος τα δημόσια σχολεία, θυμήθηκα. Παιδί εκπαιδευτικών δημόσιου σχολείου είμαι κι εγώ.
Στον ιδιωτικό σταθμό απ την άλλη, συνάντησα δυο τρεις κατσουφιασμένες νηπιαγωγούς, που απ’ το βλέμμα τους φαινόταν ότι κάθε άλλο παρά ικανοποιημένες ήταν με τη συγκεκριμένη δουλειά. Η ιδιοκτήτρια που ανέλαβε να μας ξεναγήσει, μου θύμισε πιεστική πωλήτρια διαιτητικών προϊόντων, με το στιλ «το έχεις απόλυτη ανάγκη-αγόρασέ το»! Αν είχε και κάνα μπουκάλι κολλαγόνο παραδίπλα, θα το είχα ήδη ψωνίσει.

NHPIAGOGEIO_UGLY

Οι υπηρεσίες του σταθμού διαστημικές: Λεωφορείο να σε πάει και να σε φέρει, ότι ώρα θες. Φαγητό καλομαγειρεμένο εντός του σταθμού. Μουσική, αγγλικά, ζωγραφική, λαογραφία, χορός, γραφή, ανάγνωση, αριθμητική, κολυμβητήριο, κεραμοπλαστική, παιδίατρος, παιδοψυχολόγος, επισκέψεις σε μουσεία, πάρκα κλπ κλπ κλπ. Δεν ξέχασε να μου τονίσει πόσο απαξιωμένη είναι η δημόσια εκπαίδευση, πως οι δικοί της υπάλληλοί  έχουν από δυο πτυχία (νηπιαγωγοί και κοινωνιολόγοι – μάλλον έτσι εξηγείται η δυστυχία στο βλέμμα τους, σκέφτηκα, με τόσα προσόντα και 500 ευρώ το μήνα μισθό…) και πως εγγυημένα, τελειώνοντας τη νηπιαγωγείο, το παιδί μου θα ξέρει να γράφει, να διαβάζει και να μετράει με άνεση. Οπότε, «στην πρώτη δημοτικού που έχει πολλή δουλειά(!), θα είναι απόλυτα έτοιμος και προσαρμοσμένος…»
Έφυγα στενοχωρημένος. Η πλάστιγγα γέρνει εντυπωσιακά υπέρ του ιδιωτικού σταθμού, εκ πρώτης όψεως…
Δεν είμαι παιδαγωγός. Και δεν μπορεί η γνώμη μου να μετρήσει για ειδικού. Επομένως, προφανώς και δεν έχει μεγάλη αξία.
Μα ως γονιός, το ένστικτό μου λέει: Προστάτεψε το παιδί σου απ την εντατικοποίηση. Δεν είναι ρομπότ και δεν πρέπει να γίνει. Γιατί αν γίνει, σφραγίζεται η μελλοντική του δυστυχία.

NHPIAGOGEIO_ROBOT

Αμέσως, μου «σκάνε» τα δικά μου παιδικά χρόνια στη μνήμη. Ξέρεις κάτι κυρία ιδιοκτήτρια του σταθμού; Δεν ήξερα ούτε να γράφω, ούτε να διαβάζω, ούτε να μετράω πριν την 1η δημοτικού. Κι ούτε μια λέξη αγγλικά . Κι ας είχα δυο δασκάλους μέσα στο σπίτι. Δεν το θεώρησαν απαραίτητο να πιεστώ να τα  μάθω από τόσο μικρός. Θα τους ευγνωμονώ αιώνια γι αυτό.
Δεν θυμάμαι απολύτως τίποτα απ το νηπιαγωγείο μου. Μόνο να πλάθουμε κάτι πλαστελίνες και τον Κωστάκη τον φίλο μου,  να πέφτει και να σπάει τα δόντια του σε ένα πεζούλι. Δεν έμαθα χορό μικρός, αλλά μια αξιοπρεπή σβούρα στα στα πανηγύρια της Ορεινής Ναυπακτίας την φέρνω, όποτε μπορώ.

NHPIAGOGEIO_DANCE

Ενδεχομένως αν μεγάλωνα σήμερα, να υστερούσα σε σχέση με τα άλλα παιδιά, δεν ξέρω.
Να σου πω όμως τι θυμάμαι; Την ελευθερία του να ανοίγω την πόρτα και να πετάγομαι έξω. Και να παίζω μπάλα ατέλειωτες ώρες με τα γειτονόπουλα. Να κάνω ποδήλατο και να πέφτω μες στα βάτα – αιώνιος ατσούμπαλος. Να χώνομαι μέχρι τις μασχάλες στις λάσπες μια σούδας με τον Γεράσιμο, για να βγάλουμε δόλωμα – τελικά χωρίς ποτέ να πηγαίνουμε για ψάρεμα… Και να παίζω με τα τσιγγανόπουλα της γειτονιάς – που αντάλλασαν από δυο τρεις φορές την ίδια μασημένη τσίχλα – αλλά ήταν τόσο μα τόσο καλά παιδιά.
Δεν έμαθα πολύ μικρός να διαβάζω, παίζει απ τα 4 μου μέχρι τα 7, να έχασα σημαντικά πρωτοσέλιδα εφημερίδων – ήταν και τα πρώτα χρόνια ΠΑΣΟΚ τότε… Και να σε κάνω να φρίξεις ακόμα περισσότερο: τέλειωσα και το δημοτικό και δεν ήξερα να κάνω διαίρεση! Που έτσι όπως πάει, θα την διδάσκουν στον 5ο μήνα εγκυμοσύνης, ώστε να βγεις εκ γενετής έτοιμος να δράσεις διαιρετικά. Διαίρει και βασίλευε, είναι και το μοτό της εποχής…

NHPIAGOGEIO_HODOR

Αλλά ρε γαμώτο,  συνήθισα στην αίσθηση της ελευθερίας από μικρός. Τόσο, που ακόμα πνίγομαι όταν μου την στερούν. Που γίνομαι ακόμα το ίδιο έξαλλος, όπως γινόμουν με όποιον τολμούσε να μου κλείσει την εξώπορτα, όταν ήμουν πιτσιρίκι.
Μάλλον αυτό ενοχλεί όσους έχουν εφεύρει αυτή τη «σύγχρονη» παιδαγωγική. Αυτή προστάζει ψημένους στην εντατικοποίηση μπέμπηδες, εγγύηση για μελλοντικούς παραγωγικούς, εξειδικευμένους, υπάκουους ενήλικες. Η ελευθερία είναι για τα αφεντικά. Δεν μπορεί να την έχουμε και όλοι…
Δεν ξέρω τελικά που θα στείλω τον μικρό. Το σίγουρο είναι, ότι θα επιμείνω όσο μπορώ, ώστε οι γνώσεις του να τον βοηθήσουν να σπάει την εξώπορτα, όταν την βρίσκει κλειδαμπαρωμένη.
ΥΓ: Οι όποιες επιρροές από τον στιχουργό Λευτέρη Παπαδόπουλο, οφείλονται στην κοινή μας ΑΕΚτζήδικη έμπνευση…
{ΠΗΓΗ: PROGIGMA}

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Leave a comment